Dibek kahvesi, popüler algının aksine bağımsız bir kahve botanik çeşidi değil, tarihsel bir öğütme tekniği ve bu teknik etrafında şekillenmiş çok bileşenli bir harmanlama metodolojisidir. Endüstriyel değirmenlerin ve elektrikli kırıcıların bulunmadığı dönemlerde, kavrulmuş kahve çekirdekleri taştan veya sert ağaçlardan oyulmuş büyük havanlarda (dibek) ağır ahşap ya da demir tokmaklar yardımıyla dövülerek ufaltılmaktaydı. Dövme esnasında çekirdekler kesilmez, ezilerek hücre duvarları patlatılır. Bu durum, çekirdeğin içindeki aromatik esansiyel yağların ve karbondioksit gazının hücre dışına salınmasını maksimum düzeye çıkararak, kahveye benzersiz bir aroma yoğunluğu ve düşük asidite kazandırır. Günümüzde kurumsal ve endüstriyel üretim tesislerinde bu geleneksel dövme etkisi, frekans kontrollü özel pnömatik ve mekanik dövme sistemleriyle simüle edilmektedir. Dibek kahvesinin standartlaştırılmış modern ticari formülasyonu, sadece kahve çekirdeğinden oluşmamakta, zengin bir bitkisel kompleks barındırmaktadır. Bu formülasyonun standart dağılımında; orta kavrulmuş Brezilya menşeili Arabica kahve çekirdekleri (%50-60), öğütülmüş yabani fıstık olarak bilinen menengiç (%10-15), keçiboynuzu meyvesi özü/tozu (%5-10), kıvam artırıcı ve viskozite sağlayıcı olarak birinci kalite sahlep (%5), kakao yağı/tozu (%5) ve antioksidan ile aroma verici olarak mikronize edilmiş kakule tohumları yer almaktadır.